Over Roos Verlinden

“Iets over mij”

Dat ik Vogelvrouw werd heeft Eline van Doorniks op haar geweten. We ontmoetten elkaar een aantal jaren geleden bij een vogelgebied op Texel, waar ik vaak kom. Een wat stugge vrouw, die loskwam bij de vraag naar welke vogels ze toch steeds door haar verrekijker tuurde.
We troffen elkaar vaker; dat heb je op een eiland. Ze vertelde hoe ze er als stadse terecht was gekomen: negen maanden paste ze er in haar eentje op een eenzaam gelegen huis. Inmiddels woont ze er definitief, met haar huidige partner.
“Over die negen maanden kan ik een boek schrijven!” riep ze op een goed moment uit. Niet alleen als romanschrijver spitste ik mijn oren, ook als vrouw van dezelfde leeftijd. Er was zoveel herkenbaars in haar worsteling zichzelf te mogen zijn. Om een lang verhaal kort te maken, aan de hand van haar verhalen en dagboek schreef ik de roman Partenspelers.

Je hóéft niet met feitjes over hun uiterlijk bezig te zijn bij vogelkijken. Vogels zijn leuk, lief, eng, interessant, slim, ontroerend! Dát liet Eline me zien. Zó leerde ik kijken, in weer en wind, door mijn traanogen heen. Vogels doen veel met je ziel. Al kijkend en luisterend kom je van alles over jezelf te weten. Je vergeet het dagelijkse gedoe. Zo’n heerlijke ontspanning als vogelkijken geeft!
Dat gun ik iedereen. En de vogels dat er steeds meer mensen zijn die voor ze in de bres springen. Dat is mijn uiteindelijke doel.