Vogelpindakaas

5.02.2018
|
6 Comments
|

Maandag 5 februari
Op de oude houten tuintafel hebben we daarnet een pot vogelpindakaas vastgesnoerd. Liggend, zó dat ekster, kraai en kauw hun nek verrekken als ze er hun snavel in steken. En juist heel uitnodigend voor de doelgroep, het kleine grut. Wie gaat straks als eerste hap nemende de geschiedenis in? Het antwoord komt al na vijf minuten. De pimpel.
(foto: www.birdphoto.nl)

Dinsdag 6 februari
Man merel vindt dat de pot vogelpindakaas van hem is. Niet van tweede man merel. Niet van twee dames merel. En al helemaal niet van roodborst, koolmees en pimpelmees. Die kijken verderop de kat uit de boom. Ze smullen van de pindakaas zodra ze de kans hebben. Vervelende vent dus, man merel. Maar wat glanzen op deze zonovergoten ochtend zijn gitzwarte veren. Hoe fel oranjegeel is zijn snavel. En dan dat juweeltje van een ring om zijn oog. Maar wacht even, hij mag er op gekleed zijn, hij is hier de koning niet!

Woensdag 7 februari
De zon is net op en schijnt recht in de pot met vogelpindakaas. Pimpelmees duikt er in, na snelle blikken over zijn linker en rechter schouder. Dan roodborst. Zelf gluur ik er even later in. Restanten nog van dat spul, vol met snavelafdrukjes.  Daarna strooi ik voer en pinda’s en voel ik dat er naar me gekeken wordt. Ineens verraadt ie zich met enthousiast gekwetter: spreeuw. De gezelligheid straalt er van af, de zon maakt diamantjes van de spikkels op z’n borst. Zon, zang, koud buffet. Wat een feest.

Donderdag 8 februari
Wel eens een balletuitvoering van kauwtjes gezien? Ik wel. Daarnet. Rondom de pot met vogelpindakaas. Die ligt op de oude tuintafel vast gesnoerd, helemaal aan het eind. Er blijft nog een smal richeltje over. Genoeg ruimte voor kleine jongens, onmogelijk weinig voor knapen als kauwtjes. Tevergeefs wenden en keren ze, buigen en strekken, fladderen en duiken. Het lijkt de dans van de kraanvogels wel!

Vrijdag 9 februari
Er zal een nieuwe pot pindakaas moeten komen. Alleen durfallen als roodborst en koolmees duiken er nog in. Roodborst checkt steeds snel tussen de happen door of de kust wel veilig is. Koolmees eet binnen op z’n gemak door. Het puntje van z’n staart steekt er nog net uit. Met z’n buikje rond zit hij een poosje bovenop de pot in het rond te kijken. Door de verrekijker gluur ik naar hem. Hé, om zijn linker pootje zit een lichtblauwe ring; ik kan ‘m jammer genoeg niet aflezen. Is het misschien een Scandinaviër op thuisreis? Een passant die het weerbericht heeft opgepikt en vanwege de naderende sneeuw een tussenstop maakt in onze tuin?

6 reacties op “Vogelpindakaas

  1. Shoshannah schreef:

    Mijn lievelingsvogeltjes, mezen. Bij mijn ouders zitten veel koolmezen, prachtige beestjes en een genoegen om ze bezig te zien met slierten pinda’s.

  2. Ria Roodenburg schreef:

    Het is echt genieten met al die koolmeesjes, pimpelmezen, vinkjes, merels en wat er nog meer rondvliegt. Af en toe laat de kleine bonte specht zich zelfs zien. Het lukt maar niet om een foto van hem te maken. Zodra ik te dicht bij het raam kom is hij weg! Jeetje wat zijn die beesten schuw! Ik ken niet alle vogelsi van naam; ben helaas geen vogelvrouw, maar leuk is het wel! De vetbolletjes en de pinda’s vliegen er hier door. We worden er bijna arm van.

    • roosverlinden schreef:

      Ha Ria, wat leuk dat jullie de vogels rijk bedelen met lekkers. Eigenlijk ben je dan wel al een beetje vogelvrouw, hoor 🙂

  3. Affodil schreef:

    Ook bij ons is het een drukte van belang aan de voederstations. Eén (overdekte) voederplank is alvast opgeëist voor andere doeleinden. Een verliefd stelletje tortels gaat daar zitten knuffelen. Gelukkig zijn er nog genoeg andere plekjes voor het lekkers.

  4. roosverlinden schreef:

    Wat een schouwspel, hè? Je blijft kijken 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *