Vlak de vrouwtjes niet uit!

14.05.2018
|
0 Comments
|

Maandag 14 mei
Dat krijg je ervan als je het kleine eert. Dan ga je maar eens, bij gebrek aan beter, uitgebreid een vrouwtje rietgors staan bestuderen. Want  dat beter is het pracht en praal pronkkleed van de man. Door de nevel van dat vooroordeel is het vrouwtje niet veel bijzonders.
Dan ineens vallen de schellen je van de ogen. Wat een beauty, hoor je jezelf fluisteren. Kijk eens, wat een prachtige blonde wenkbrauwtjes. Wat schitterend gestreept blond-bruin-bruinst is haar rug. Hoe kraakhelder kijken de oogjes. Wat een intelligente waakzaamheid. Poeh, denk je dan, poeh, poeh. Vlak de vrouwtjes niet uit!
(foto vrouwtje rietgors: Hendrik van Kampen)

Dinsdag 15 mei
Het is elke keer als je grutto’s hoort roepen raak. Gelukkig, denk je dan, ze zijn hier nog. Ze hadden zich al niet laten weerhouden te komen. Ze zijn niet dood neergevallen in hun strijd tegen kraaien, kiekendieven en meeuwen. Hun nesten zijn door de boer gespaard bij het maaien – wat in beheerde gebieden overigens pas na 16 juni gebeurt. Het mannetje toont in zijn kleuren zijn strijdlust, het vrouwtje kleedt zich onzichtbaar. Pas na heel lang speuren, zie je haar. Of als ze opvliegt. Slank, snel, elegant zoals een grutto betaamt. Gruttogrut juicht het dan in de lucht. Ja, onzichtbaar als het moet, laten zien wie je bent als het kan. Vlak de vrouwtjes niet uit!

Woensdag 16 mei
Natuurlijk, zoals eerder gezegd, is meneer Vink qua outfit normaal al een real English gentleman. In het voorjaar pakt ie nog eens extra uit de kast. Schitterend hoor. Maar om het nou wat de vrouwtjes betreft te houden op “minder uitbundig van kleur, met als beste kenmerk twee brede vleugelbanen en een lichtgrijze buik” (Handboek vogels van Nederland)?
Niks hoor! Het hangt van de lichtval af. En natuurlijk, zoals ook al eerder gezegd, beauty is in the eye of the beholder. Want een beauty is ze. Hoe verrukkelijk bruingroen is haar rugzijde. Hoe warm dat lichtgrijze van borst en buik. En wat een vondst om je kopje te sieren met fluwelige bijpassend gekleurde veertjes. Als speels accent je vleugel aan te tippen met wit. En dan wordt altijd alleen de man op de foto gezet! Maar kom op, zeg. Vlak de vrouwtjes niet uit!

Donderdag 17 mei
Nou, nou, nou, wat is mevrouw wilde eend gewoontjes. Nee, dan haar man. Die maakt waarlijk goede sier met z’n groen en blauw en wat al niet meer. Haar zie je eigenlijk pas goed als ze die tien of twaalf pulletjes bij elkaar kwaakt. Warempel, ze draagt een verenpak in kaneel, met een koningsblauw vlaggetje, lichte zomen en subtiele bruine strepen. Bijzonder smaakvol bij die knaloranje poten en lichtbruine snavel. Grappig om in dit vierde blog van deze week te constateren dat de vrouwtjes stralen in bescheidenheid. Heel beschaafd naast die pronkende mannen. Maar móói! Inderdaad, vlak de vrouwtjes niet uit!

Vrijdag 18 mei
En wat lees ik in de krant? Steeds meer vrouwen gaan naar vogels kijken. In het artikel staat verder dat, over het algemeen, vrouwen niet het hele land of zelfs de hele wereld afreizen voor bijzondere soorten. Dat ze dicht bij huis blijven. Vooral de rust en ontspanning waarderen. Genieten van het buiten-zijn, en de natuur. Laat dat nu precies zijn wat Vogelvrouw zegt! Het lijkt er verdikkie op dat deze website aangehaald wordt! Des te beter. Want waarachtig: vlak ook nu weer de vrouwtjes niet uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *