Te piet! Geniet!

16.07.2018
|
0 Comments
|

Blozend zie ik dat het eerste blogje vogels herkennen van een maand geleden is. Het leek een aardige serie voor de stille periode in het vogelleven. Want stil is het na de broedtijd. Oudervogels moeten bijkomen van de drukte en een vetvoorraadje aanleggen. Voor de trek naar het zuiden, en voor barre winterse tijden. Ook de jonkies moeten sterk zien te worden. Dat kan allemaal in de beschutting van hoog riet, hoog gras en dicht gebladerte. Ongezien door een belangstellend mensen-oog.

Mijn belangstellend oog is daardoor op het beeldscherm van de computer gericht geraakt. Waar zich dagelijks mooie avonturen afspelen. Die al aardig de vorm beginnen aan te nemen van mijn drieëntwintigste boek.

Natuurlijk, natuurlijk, ook ontspanning is belangrijk. En wat doe je dan als vogelvrouw/schrijfster als je niet ver van de Noordzeekust woont? Zilvereeuwen en mantelmeeuwen kijken op de strekdammen. Kauwtjes en mussen slim koekjes zien gappen op strandpaviljoens, en er stiekem gesprekken afluisteren voor in een boek. Aalscholvers beurtdiensten zien vliegen met vis uit zee. Voor jongen in de duinen of privégebruik. Formaties laag over de golven scherende scholeksters te piet, geniet! horen roepen. Een zeehond zien passeren, en er zelf ‘s avonds een poosje een zijn.

Na het werk ben ik dus, net als jullie, een beetje vakantie aan het houden. En denk ik, net als jullie, niet aan die vrijblijvende lekencursus vogelherkenning. Vandaar dat ik jullie toeroep: Te piet! Geniet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *