Makkelijk doen

31.05.2017
|
2 Comments
|

Je moet niet denken dat vogels kijken moeilijk is. Of dat je moet afzien. Die schijn heeft het wel als je die telescopen op statieven bij natuurgebieden ziet. Met in dikke groene pakken gehulde grijsbaardige mannen er achter. Ja, je kunt het je zo moeilijk maken als je zelf wilt. Dat is waar. En ook zo gemakkelijk!
Neem laatst.

Een kwartiertje voor zonsondergang rij ik met de auto naar een rietland in de buurt. De beste plek lijkt me de dam tegenover het gemaaltje. Ik draai er de motor uit en het raampje open, wapper muggen weg en ga er met pen en papier goed voor zitten. De verrekijker in de aanslag, flesje water onder handbereik, de blik dwalend over rietland, spiegelglad water en rozerode avondhemel.
Het weggetje loopt dood. Er valt hier voor normale mensen niets te beleven. Die rijden dan ook verderop, waar een dorp aan een doorgaande weg is.

Er drijven futen naderbij. Man met hoofdtooi, vrouw zonder, het water rimpelloos. Een meerkoet peddelt bemoeizuchtig keffend op ze af en spoedt zich nijdig weer terug. Twee ringmussen ploffen op het weggetje neer. Ze stijgen op met snavels vol prooitjes.
Een haas hipt naar de dam, snuift aandachtig, maakt rechtsomkeert en telt toch mee ook al heeft hij geen vleugels. Her en der zingen winterkoninkjes. Een kievit roept, en ook een grutto. Een duif roekoet, een kraai krast. Twee wilde eenden snateren in de lucht, drie grauwe ganzen gakken naar de hemel. In hun kielzog een onverstoorbaar wiekende blauwe reiger.

Zie je wel dat vogels kijken helemaal niet moeilijk is? En niet omdat dit gemakkelijke vogels zouden zijn. Wel omdat je simpelweg vogels die je niet kent ook niet ziet of hoort. Nóg niet, hè? Want ze gaan opduiken, de roerdomp, blauwborst, rietzanger en kleine karekiet. Dat geef ik je op een briefje.

2 reacties op “Makkelijk doen

  1. Prachtige beschrijving, dankjewel, Roos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *