Leeuwerik

2.02.2015
|
1 Comment
|

Vandaag over veertien dagen is het 16 februari en 20 jaar geleden dat mijn hart weer tot leven kwam door een leeuwerik. Niet dat het niet klopte, zeg ik maar voor alle zekerheid. Pompen deed het best netjes. Maar wat overdrachtelijke taken betreft was het knudde. De moed was me totaal in de schoenen gezakt. Uit pure armoede had ik die op die 16e maar eens verwisseld voor laarzen. Daarop nikste ik een beetje doelloos op de grasdijk van een winterdoods poldertje.

Ik kende goddank het trucje van planten- en vogelsoorten tellen om mezelf in het gareel te houden. Qua planten kwam het niet verder dan riet en gras, met buiten mededinging molshopen en geur van rottend blad. Wat vogelsoorten betreft staakte het tellen na wilde eend, kuifeend, houtduif, kauw en meerkoet.

Een armzalige oogst, plotsklaps verrijkt door een uit het riet vluchtende fazantenhaan. Waardoor twee hazen verderop en de boer in het land voor spek en bonen mochten meedoen. Het toelaten van die boer bewijst overig hoe nodig die strohalmen waren. De rotzak was eens door mijn adrenaline zijn eigen weiland uitgescholden omdat hij schoot op smienten.

Bij het naderen van een intens droevige bosschage van zwarte els en braam, greep ineens de angst mijn borstkas vast. ‘Meerkoet, fuut, wilde eend, blauwe reiger,’ riep ik luider dan luidkeels. ‘Gemaaid riet. Verdord riet. Rood dak. Kerktoren. Verdorie, ik laat me niet kisten. Niet hier. Ik loop door tot voorbij die rottige elzen! Ga daar geluiden tellen!’

Piepende laars. Kraai. Auto aan de overkant van de vaart. Ademhaling. Eend.

Ineens, nog voor ik hem hoorde, stroomden er tranen over mijn wangen. ‘Leeuwerik,’ snikte mijn stem. Waarna ik een eeuw lang luisterde en huilde, en merkte dat ik ook lachen en denken kon. Zestien februari, dacht ik bijvoorbeeld plechtig. En: het heet hier voortaan Het Land der Leeuweriken.

Over veertien dagen sta ik er weer. Of hij er nu wel of niet is, de leeuwerik, mijn hart zal opengaan en hem daar horen.

Een reactie op “Leeuwerik

  1. Jantien schreef:

    Dat is mooi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *