Koortsig

11.03.2019
|
2 Comments
|

Koortsig zat ik binnen een beetje te dutten achter de tuindeuren. Om op te kikkeren zou ik naar buiten moeten gaan. Maar al urenlang regende het. Zo’n onverstoorbare dikke vette regen. Die van geen wijken weet. Waar geen doorkomen aan is als je koortsig bent. En nog rilleriger van zult thuis komen dan toen je de stoute schoenen aantrok. Dus zat ik lodderig naar de tuin te kijken. Naar de huismussen die massaal een voersilo bezetten. Naar de paar vinken-paartjes die, op de grond eronder, gemorst voer opruimden.

Maar kom op, dit is leuk, maande ik mezelf en pakte er de verrekijker bij. Want wie snoepten er van de meelwormen? Koolmezen, pimpelmezen en roodborstjes. En waarom vlogen alle vogels als één op een startschot op? Mijn sudderende gedachten hielden het maar op een soort alertheidstraining.

Het herhaalde zich een keer of wat toen het juiste antwoord kwam. Sperwer! Op de takkenhaag. Een mannetje. In mooi bruin met beige en blauwgrijs verenpak. Met beschaafde korte roofvogel-snavel. Waarin een tegenspartelende prooi. Die ontsnapte, in de takkenhaag viel en hem het nakijken gaf. Hij wandelde een tijdlang verbouwereerd op de takken heen en weer. Kroop erin weg. Inspecteerde alle gaten, kieren en openingen. Tevergeefs.

Vandaag is het een paar dagen later. Mijn brein lijkt weer een pietsje aan de slag gegaan. Het regent weer. Vanachter de tuindeuren bekijk ik het volkje buiten. Mussen, mezen, vinken, merels. Ze zijn blij met het voer en de meelwormen. Ze zullen best hongerig geweest zijn na de nacht. Ineens: alertheidsoefening! Is dat geen verspilling van energie, jongens?

Nee. Nee. Sperwer! Nauwelijks zichtbaar in de takkenhaag. Er speurend over heen en weer wandelend. Reikhalzend naar precies de plek waar dagen eerder de prooi terecht was gekomen. Zich in onmogelijke bochten tussen de takken wringend. Tevergeefs. Wat sneu voor hem. Zijn hoop op fast food de bodem in geslagen. Want ook sperwers moeten eten. Dit is duidelijk urgent. Voortaan moet ik behalve strooivoer, meelwormen, pinda’s en vetbollen ook verse muizen kopen!

Tja. Zoiets denk je als je koortsig bent.

2 reacties op “Koortsig

  1. Shoshannah schreef:

    Wat een mooi beest!

  2. Affodil schreef:

    Schitterend stukje over een fantastisch beest.

    Op onze oude stek kwam er in onze tuin ook regelmatig een sperwer jagen op de bende mussen en mezen die er kwamen eten en zandbaden. Toen Manlief al met pensioen was en ik nog werkte, kreeg ik tijdens de lunchpauze een opgewonden telefoontje: er zat een sperwer een mees op te peuzelen in onze tuin. Achteraf nam hij nog uitgebreid de tijd om zich op te frissen bij de borrelsteen.

    Hier hebben ze blijkbaar voldoende te eten in de wijdsheid van de polder. Op één bezoekje na, in onze eerste winter hier, hebben we er geen meer gezien in onze tuin. Niet voor teerhartigen, zo’n jacht in je tuin, maar voor de echte liefhebber een verwenmoment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *