Kleine stappen

22.03.2017
|
0 Comments
|

*
Bij de duinmeertjes zou je niet zeggen dat het op één dag na voorjaar is. Het struikgewas is kaal, het riet grijs en de grassen langs het moeras hullen zich in winterkleuren. Het is nat en koud, de lucht loodgrijs. Het waait veel en veel te hard. Het is er nog niet eens in afwachting. Maar wel hartgrondig mooi. Helemaal vanuit de luwte van een wilg met poezelige katjes waar het goed rekken en strekken van de stram en stijf geworden spieren is. Ach ja, dat is waar ook! Als je na de winter weer aan de loop gaat, maak je passen dan niet te lang. Ga bewust met kleine stappen.

*
Voorjaar. Officieel is het nu zover. De meteo wil het laten regenen maar tussen de wolken door schijnt de zon. In de berm naast het fietspad twinkelt speenkruid. Groot hoefblad heeft zijn bloem vooruit gestuurd. Een grutto jakkert door de lucht waar een kievit buitelt, een zwerm spreeuwen kwettert zich het weiland in. Grote plassen maken het paadje modderig en glibberig. Het is beter om de fiets te laten staan en de rest te lopen. Aan de overkant van de sloot kiest een scholekster met veel misbaar het luchtruim. Het is nu trouwens beter om op die modder te letten. Zorg dat je niet onderuit gaat. En kleine stappen zetten!

*
Vandaag heeft het voorjaar de boel onder controle gekregen. De zon schijnt in een wolkeloze hemel. Een briesje doet het oude riet een beetje deinen. Allerlei groens piept een millimetertje of wat uit de grond. Een fuut spreidt de kopveren, een meerkoet stuift als een kwade bok op iets onzichtbaars af. Twee kiekendieven zweven zich zwijgend omhoog uit het riet, en duikelen dan ineens de hemel door met kreetjes als wie-wie. Juist. Het gaat beginnen. Alles gaat weer komen. Natuurlijk wel met kleine stappen, en dan ineens met zevenmijlslengtes – die je dan weer bijbenen moet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *