Jeeees

16.03.2015
|
3 Comments
|

Zei ik de vorige keer ‘jeeees’ toen ik een roerdomp zag, nu stokt simpelweg mijn adem. Wel worden net als toen mijn ogen groot. Verrassend nieuw is de woordeloze poëzie in mijn gedachten. Ook dat mijn handen zich ter hoogte van mijn hart aaneen hebben gevoegd.

Voordat hij een roerdomp werd was hij niet meer dan een puntige pol in het midden van bultig, gemaaid riet. Een pol die ik wantrouw door zijn puntmuts. Die ik niet ken. Ik, die hier nota bene iedere dag wat sta te turen.

De puntmuts groeit. Hij kijkt mij aan. Verstoord, vermoed ik. Want hij stond, zich onbespied wanend, te zonnen. Traag rijst nu zijn vorm op vanuit zijn moerasgekleurde poten. Zijn vleugels ontvouwen zich. Zijn hals verkort. Zijn kleur vermengt zich met het riet en weg is hij, de oever langs die leidt naar waar mijn ogen niet kunnen komen.

Ik zet mijn fiets op slot en waarschuw mezelf, gewoon hardop, dat ik hem vandaag heus niet nogmaals te zien zal krijgen. Verderop moet ik me vermanen dat het nuttiger is te trainen in scherper, professioneler kijken. Dat het zoekend dwalen wat mijn ogen doen heus niet tot een roerdomp zal gaan leiden. Dat de rietgors bijvoorbeeld kleiner van formaat is dan de pluim op die hoge rietstengel voor me. ‘En richt straks snel,’ zeg ik zacht, ‘als vriend rietgors passeert. Train je reactievermogen!’

Gehoorzaam richt ik. Het kan niet waar zijn, maar daar verrijst zijn vorm uit verdorde stengels. Zijn nek verkort. De zon belicht het beige, bruin en brons van zijn veren. Zijn vleugels spreiden, zijn poten strekken elegant naar achteren. ‘Neeeee,’ zeg ik ongelovig tegen wat mijn ogen zien: zijn landen in het moerasje naast het veld met rietorchis dat ik geheim hou.

Als ik mijn fiets van slot haal, lijkt me toe dat het nodig is iets af te ronden. ‘12 maart 2015,’ zeg ik daarom voor me heen. ‘Eerste keer 11 uur 40, tweede keer tien minuten later.’ En dan toch nog: ‘jeeees’.

3 reacties op “Jeeees

  1. peter slootwaard schreef:

    Halle hee, waar heb je dit gezien? Of hou je locatie geheim? Kan ik me wel wat bij voorstellen, je hebt zo een hele horde figuren met telelenzen in je natuurgebiedje.

  2. Hanneke de Boer schreef:

    Prachtig om te lezen Roos, ik begrijp helemaal wat je bedoeld 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *