In het reine

4.09.2017
|
4 Comments
|

 

Die twintig sprookjesachtige minuten met de roerdomp, hoe doe ik daar met woorden recht aan? Aan de Gouw hoop ik het ingefluisterd te krijgen. Maar als ik daar ben, dringt zich een onverkwikkelijke ontmoeting op. Een nare confrontatie. Daar. Met scheldpartij.
Ik heb ’t er liever niet over. Maar in mijn natuurgebiedje mooie woorden ingefluisterd krijgen? Ho maar. De herinnering aan die waterval van sarcasme maait het gras voor mijn voeten weg.

Eigenlijk net zoals de groep grauwe ganzen verderop het gras voor anderen wegmaait. Ze trekken de aandacht met hun gakken, opvliegen en weer landen. Nu de woorden wegblijven kijk ik er maar naar. Eerst moet kennelijk het nare worden opgeruimd voor je kunt genieten van het mooie. Het zal tijd kosten, het is niet anders.

De vuilwaterval gaat net weer kletteren als er vlak boven mijn hoofd vijf ganzen vliegen. Ze gakken zich een ongeluk. De groep verderop gakt als idioten terug. Wat een lawaai op deze zonnige  septemberochtend. Net als die schreeuwende stem en…

Het vijftal wendt simultaan als schoonzwemmers in het luchtruim hun frontjes naar me toe. Ook simultaan gaan hun landingsgestellen uit. Tien grote oranje platvoeten lachen me toe vanuit de blauwe hemel. Ik kan niet anders dan in de lach schieten, tuur door de verrekijker of die gekkerds nog meer komische dingen doen en zie daar ook een grote zilverreiger die beschouwend om zich heen kijkt.

Z’n wit steekt prachtig af tegen het groene land, en als ie opstijgt tegen de blauwe hemel. Recht op me af, wiekt ie. De kalmte zelve, de kwetsbare nek ingetrokken en de lange snavel koersvast naar voren. Z’n boodschap is me duidelijk. Wees kalm, doseer kwetsbaarheid en blijf koersvast. Onthou het zuiver witte, reine, pure. Poets het troebele grauwe weg.

Dan fluistert iets me in hoe in een volgend stukje de roerdomp recht gedaan kan worden. Door eerst te gaan vertellen wat er nu eigenlijk precies zo bijzonder en speciaal aan ‘m is. Dan komt de rest vanzelf wel.

4 reacties op “In het reine

  1. Ria Roodenburg schreef:

    Prachtig verhaal! Wat kan je het toch altijd mooi beschrijven! Maar ja, je bent niet voor niets schrijfster geworden:-)

  2. Anky Floris schreef:

    Wat een mooie boodschap fluistert de zilverreiger je in je oor. Een sterk verhaal zeg. Ik leef met je mee.

    • roosverlinden schreef:

      Ik hoop dan ook in voorkomende gevallen eerst het beeld van die zilverreiger voor ogen te krijgen voor ik zou reageren op de woorden van die ander. Kalm en koersvast te worden en blijven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *