Geërgerd

30.03.2015
|
0 Comments
|

Lopen doen bijna alle mensen zonder ook maar één keer stil te staan. Ze gaan rechtstreeks van A naar B. Ze leggen een afstand af. Ze vertrekken en komen na een bepaalde tijd aan. Dat is het.

Dat ze het grondgebied van andere wezens doorkruisen, daar denken ze geen seconde aan. Ze begroeten niets in dat gebied. Ze keuren de bijzonderheden of de schoonheid geen blik waardig. Dat ze de gastvrij ter beschikking gestelde lucht kosteloos en ruimschoots inademen realiseren ze zich niet. Ook niet welke levende organismen door hun bezoek een goed heenkomen moeten zoeken. Welke ze pletten met hun lichaamsgewicht. Welke zich rotschrikken van het stampen, en kraken van schoenen en gewrichten.

Ze beseffen niet dat ze te gast zijn in de natuur; dat is de hoofdreden waarom ik me aan de vakantiegangers hier erger. De meesten denken dat de wereld om hen draait. Dat ze meer recht hebben op natuur dan de natuur zelf. Dat daarom bijvoorbeeld hun hond wél los mag lopen. Dat ze daarom zelf vissen mogen vangen, orchideeën mogen plukken en wespen mogen doodslaan.

Het meest erger ik me aan langeafstandswandelaars. De solowandelaars omdat de meesten niet groeten, hautain kijken en zichzelf meer bijzonder vinden dan andere mensen. De groepswandelaars omdat ze ouwehoeren en grappig lopen te zijn, alleen maar aandacht hebben voor elkaar en de natuur negeren.

Onder zowel de individualisten als de socialen zijn vrouwen de ergste. Een solovrouw kijkt vijandig, een man alleen maar arrogant. Een groepsvrouw kletst de stembanden uit haar keel. Een groepsman weet nog wel eens zijn snavel te houden.

Zo, dat moest ik even kwijt.

Zelf groet ik overigens als solowandelaar (v) met een kort ‘hoi’. En stilstaan doe ik om de haverklap. Om te zien welke vogel het is. Om het lied van de wind te horen. Om golven te horen klotsen. Omdat de verwondering me staande houdt.

Hè, bah. Wat vind ik mezelf vreselijk goed. Betweter. Terwijl ik van de hele natuur nog geen milligram weet. En waarschijnlijk met mijn onwetende ogen de mooiste dingen niet zie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *