Een kwartiertje binnen

6.11.2017
|
0 Comments
|

Zo, ik doe wat ik me had voorgenomen. Een kwartiertje lekker naar buiten kijken om te zien wat er daar te doen is. Dat inspreken op de voice recorder. Zeg maar een reportage. Lekker rustig. Koffie erbij, geen krant, tablet of telefoon. Gewoon alleen maar kijken.

Heb ik nu die timer gezet? Ja, verdraaid, al twee minuten voorbij. De ramen mogen trouwens wel eens gelapt. Welnee, met die regen zeker. Het gras had ook gemaaid moeten worden. Komend weekend maar. En ook snoeien… Een holenduif! Mooi grijs verenpak, met nuances. Beschaafd en bescheiden. En een schitterende toef groenachtige metallic bij z’n hals. Volgens mij zou zo’n pak mij ook goed staan. Maar waar koop je iets in deze kleuren?

Wat is mijn eigen trui dan opzichtig. Blauwwit gestreept. Zie je nergens in de natuur. Zwart-wit, dat wel. Ha, ’t lijkt wel of die ekster gedachten kan lezen. Gedachten achter glas. Meneer dook zomaar op uit de vlier en zit nu op het gras mooi zwart-wit te zijn. Een beetje pronken met zijn kobaltblauwe flanken. Wég is ie.

Wonderlijk fel glanzend blauw was dat. En toch heeft zo’n ekster schutkleuren. Je ziet ‘m niet tussen de takken. Ik bedoel maar, als ik een zwarte broek met een witte bloes draag, en een kobaltblauwe sjerp zo rond mijn taille, reken maar dat… Hé, daar zijn de huismussen! Twintig, dertig…

Hoeveel minuten zou ik nog hebben? Kijk, nog meer mussen! Ach, natuurlijk, we hebben daar voer gemorst. Wat een drukte. Het zijn er vast wel vijftig. Een record! Dat geeft moed, want ze zijn dramatisch afnemend in aantal… Kijk toch eens wat een gescharrel. Flits, weg zijn ze. Wel nog een ringmus. Nee, twee, drie. Beige halsketting, zwart sikje. Ook afnemend in aantal. Te vinden in boomrijk agrarisch cultuurlandschap. Grappig dat ik dat nog steeds uit mijn hoofd weet. Vandaar ook dat ik me afvraag waar de specht…
Piep, piep, piep. Pauze over!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *