De stand van zaken

23.04.2018
|
3 Comments
|

Maandag 23 april
Ten eerste, dit is vogelvrouwblog nummer 100. Dan, het rietgewas schiet als een raket omhoog uit de oevers en draslanden. Verder is de temperatuur gezakt van 25 graden in het weekend naar 13 graden nu, 20. 25 uur, en het waait. Ik sta diep in mijn kraag gedoken aan de Schelpenkade. Achter me de gesluierde zon. Voor me grazig drasland. Weidevogels, ganzen, eenden, spreeuwen, kluten. Het roept, kwettert, gakt, kluutkluut en tureluurt van jewelste.
Er valt iets kleins in de pol gras pal voor me. Het is knalgeel van voren en van onderen. Gele kwikstaart! Meteen kwikt ie met z’n staart. Wat is ie mooier dan mooi geel! Voor ik me kan afvragen of ie een blijvertje is of op doortocht, stort zich een tweede in de pol.  Feest!
Dit is wat betreft de Schelpenkade de stand van zaken.

Dinsdag 24 april
De microfoon doet het. Het geroezemoes valt stil. Zoals altijd welt er een grapje in me op om mijn lezing mee te openen. Intussen vliegt er een merel langs de serreramen. Welke vogels zullen er nog meer dit gebouw van Bronbeek in Arnhem gaan passeren? Onderweg waren er miljoenen auto’s en vast wel tien roofvogels. Buizerd, kiekendief en torenvalk.
Een houtduif, zie ik nu. Een kauwtje.
Er klinkt een vogelroep dichtbij. ‘Ha!’ hoor ik me mijn verhaal tegen de dames onderbreken. ‘Dát is een telefoon! Geen echte vogel!’
Ik zeg maar niet dat ik niet dáár door afgeleid ben maar door de spikkelborst van de lijster, daar buiten in het gazon. Pas later denk ik: ‘hé, dat was daar dus qua vogels de stand van zaken.’

Woensdag 25 april
Voor koffie met slagroomtaart parkeer ik op de noordpunt van Texel. Ook om het verwen-uitzicht bij de strandtent op zeehonden en Vlieland. Maar in mijn zicht zijn nú, vlak bij elkaar, twee fazantenhanen in een duinveldje. Dat kan toch niet? Het is lente. Ze zijn in prachtpak. Ze horen hun territoria te verdedigen. Elkaar te bevechten!
Wat zijn ze schitterend uitgedost. Fonkelnieuw in de veren. De een doet niet voor de ander onder.
Ineens, in een fractie van een seconde, staan ze dreigend kop aan kop. Ze springen hoog en duiken diep. Hoog geheven zwaaien hun staartveren. Boksers in de ring zijn hier niets bij!
Het lijkt nul-nul te blijven. Dan valt er een regenbui. Ik zet snel de ruitenwissers aan. Want hoe gaat dit gevecht aflopen? Maar er is geen fazantenhaan meer te bekennen. Aha, ze schuilen natuurlijk om hun verenkleed niet te laten bederven. Nul-nul is dus wat mij betreft de stand van zaken.

Donderdag 26 april
Een vogelvrouw hoeft helemaal niet fanatiek te vogelen. Gewoon wat kijken is prettig genoeg. Je komt de supermarkt uit en ziet mussen. Je fietst naar huis en hoort fluiten of tsjilpen of kwetteren. Je staat gewoon een poosje wat te staan bij een vijver of wat struikgewas. Een eend zwemt voorbij, een meerkoet volgt, een meeuw wiekt. Wat zijn ze eigenlijk ontzettend mooi, denk je dan.
En toch heb ik het gevoel nalatig te zijn. Moet ik niet méér zien? Méér doen? Een zeldzame dwaalgast als een Siberische tuinfluiter spotten? Turen of er toch geen braamsluiper zit in de bramen op ons erf? Want wat behoort een vogelvrouw eind april wel niet allemaal te noteren als de huidige stand van zaken in vogelland?

Vrijdag 27 april
Hier in de tuin doen ze niet aan Oranje. Het is bruin, zwart, grijs, olijf, room, geel en blauw wat de klok slaat. Oranje of desnoods rood of goudkleurig, ho maar. Mevrouw oranjeroodborst moet aan het broeden geslagen zijn. Meneer laat zich wel horen maar niet zien. Door de verrekijker zoek ik naar oranje op alle aantrekkelijke plekken voor hun nest. Onderin de stuiken, de klimop en de takkenhaag. In het hoekje bij de schuur en tussen de knoesten van de vlieren. In de vlinderstruik naast de hortensia’s. Maar nee. Alom mussengrauw, spreeuwenglans, kauwtjesroet, duivengrijs, mezengeel, merelzwart en… verdraaid merelman snaveloranje. Dit is dus qua Oranje hier de stand van zaken.

3 reacties op “De stand van zaken

  1. Tini Noordzij schreef:

    VAN HARTE GEFELICITEERD, Roos, met deze mijlpaal. De honderdste blog, fantastisch!
    Voor mij is elke blog op Vogelvrouw.nl een feest, dus ga alsjeblieft nog heel lang door.

  2. roosverlinden schreef:

    Dank je wel, Tini! En ik ga door, het bloed van een vogelvrouw kruipt nu eenmaal waar het wél gaan kan 🙂

  3. Shoshannah schreef:

    Leuk hie je de kleuren beschrijft, Roos.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *