De eerste!

19.03.2018
|
4 Comments
|

Maandag 19 maart
Met kracht 7 waait de wind uit het barre oosten. De zon heeft de temperatuur niet boven nul kunnen hijsen. Mijn auto staat te schudden bovenop de oude zeedijk. Hoopvol tuur ik het stukje ondergelopen land af naar grutto’s. Het is immers al half maart geweest. Maar niks. Wat wil je ook met deze valse trap-na van de winter. Voor de honderdste keer speur ik de hemel af. Blauw, ja, dat wel, maar… Nee! Ja! Het silhouet is onmiskenbaar voor wie als kind enorme groepen grutto’s boven zijn hoofd heeft gezien. ‘Grutto!’ Ik roep het uit. ‘De eerste!’

Dinsdag 20 maart
Laat het nu vandaag officieel voorjaar zijn. Afijn, de zon schijnt uitbundig, mussen tsjilpen zich een ongeluk. Verder zal er nog geen nieuws onder de zon zijn. Dus pak ik maar de auto voor een vogelrondje in plaats van te fietsen. Ik heb vandaag meer te doen.
Brandganzen, grauwe ganzen, smienten. Het gewone eendenspul. Zie je wel? Niks bijzonders.
En dan, op tweehonderd meter van huis, kruist er iets stralend wits vlak boven het weggetje. Een grote slanke vogel, witter dan wit. Met gitzwarte naar achteren gestrekte poten en een ellenlange zwarte snavel. Ik roep het uit. ‘Jeetje, een lepelaar! De eerste!’

Woensdag 21 maart
Met deze blauwe, witgewolkte voorjaarshemel is er in het rietland misschien wel een rietgors aangekomen. Of een blauwborst, bruine kiekendief, roerdomp. Maar wat is dat nou? Van de ene op de andere dag zijn de kuilen in het pad opgevuld met kapotte stenen en los grind. Zie nu maar eens geluidloos te lopen. Dat wordt met gespitste oren muisstil onbeweeglijk blijven staan.
Uit het riet komt niet het minste geluidje. Wel nadert vanuit de weilanden verderop de roep van scholeksters. Dan ook van kieviten. En van grutto’s! Tepiet, kiewiet en grutto grutto zingt het in de lucht. Een waar weidevogelconcert. Het eerste!

Donderdag 22 maart
Aan tafel bij een bespreking zie ik vanuit mijn ooghoek buiten een staartmees. Voor ik het weet roep ik ‘staartmees!’ Terug naar huis vliegen naast de auto twee lepelaars een stukje mee. Voor ik het weet roep ik ‘twee lepelaars!’ Op bezoek in een verpleegtehuis zie ik door het raam een roodborstje. En ja, hoor. ‘Roodborstje!’ Maar al met al heb ik nog geen nieuwe teruggekeerde vogel gespot. Dus aan het eind van de middag snel naar het rietland. Ik sta er een kwartier voor niets. Niet voor het eerst!

Vrijdag 23 maart
De dag begon grauw, en toch was er al iets moois te zien. Op het gerepareerde dak van het oude nestkastje onder het slaapkamerraam zaten twee ringmussen. Lijfje aan lijfje. De kopjes naar elkaar gewend. Hun netste pakjes aan, helder van kleur, fris van tekening. Hoe fraai oogden hun zwarte wangetjes erbij.
Wat zou de dag ze brengen? En wat zou de dag mij brengen? Hopelijk ‘nieuwe’ uit het zuiden terugkerende vogels…
Nou, niets, kan ik nu zeggen. Het is buiten nog grauwer dan in de vroege ochtend, met dat aandoenlijke paartje ringmussen. Hé…! Die twee vormden het eerste vogelpaartje dat ik zag!

4 reacties op “De eerste!

  1. Shoshannah schreef:

    Genoten van je lepelaar column

  2. Anky Floris schreef:

    Wat een eerste keren hè. Heerlijk. De eerste keer tjif tjaf gehoord. De eerste rietgors gezien. Voor het eerst een fazant in een boom zien zitten. Wat een lentefeest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *