Blauwborsten

11.05.2015
|
0 Comments
|

De Korte Nauw wordt vereerd met pedante baltsvluchtjes. Het zijn een tikje aanstellerige dribbelpasjes in de lucht. Kijk mij eens! Kijk mij eens! Want dat willen blauwborstmannetjes. Gezien worden, door de vrouwtjes. Ze zijn namelijk allemaal de mooiste, sterkste en slimste. De excellente partners voor gegarandeerd goede nakomelingen, vinden ze zelf.

Loodrecht naar beneden landt deze in de top van het schraalste wilgenstruikje. Is er hooggeëerd publiek verschenen? Nee? Dan is dat hét startsein voor de mooiste blauwborstzang aller tijden. De vrouwtjes zullen het weten! Zijn blauwe borst zwelt op. De witte stip erin groeit tot een toefje. Zijn snavel spert, en daar golven de klanken over het rietland zoals de branding over het strand. En als hij stopt is het alleen om te horen of er niet ergens nóg een concurrent bij is gekomen.

Wat een heldere, krachtige zang! Wat exotisch vogeltje met zijn blauwe frontje! Als niet toevallig zijn roestkleurig staart gespreid was zou je hem met zijn alledaagse achterkantje voor een doodgewone mus aanzien.

Voor mussen zag ik het wegstuivende groepje van zes hier aan de Korte Nauw indertijd ook aan. Tot er daar op een keer echt geen andere vogels te zien waren en ik van armoede mijn kijker op ze richtte. Er flitste blauw! Er verdween oranjebruin! Moerassig was het gebiedje genoeg voor blauwborsten die van wuivende rietstengels, schamele wilgenstruikjes en zompige landjes houden.

Maar of het er nou wel chic genoeg was om langer te verblijven dan alleen op doortocht… Om  partners te vinden, nesten te bouwen en nakomelingen voort te brengen…? Konden deze look alikes van mussen echt wel blauwborsten in cognito zijn?

Dus wel. Want daar gaat er weer een in zo’n pedante baltsvlucht boven het wilgenstruikje. Daar verderop dribbelt zijn concurrent met driftige vleugelslagen door de lucht. Nog verder weg landt er eentje aan een onzichtbaar parachuutje in de top van een armoedige lijsterbes.

Als hooggeëerd publiek luister ik naar rollers, melodietjes en watervallen. De Korte Nauw glimlacht. Nu alleen de blauwborstvrouwtjes nog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *