Altijd hetzelfde liedje

2.10.2018
|
2 Comments
|

Bij elke seizoenswisseling is het hetzelfde liedje. Een te warm of te koud jack aan. Geen boterhammetje mee. Of juist wel en ermee thuiskomen. De langeafstandswandelschoenen aan terwijl de hele tocht uiteindelijk maar drie kilometer lang werd. Geen zonnebril mee, wel een paraplu terwijl…

Afijn, ik liep laatst op een grasdijk op de verkeerde schoenen. Zonder water of appel. Maar mét verrekijker en zonnebril. Er was geen vogel te zien. De wind wist ook niet goed wat ie moest. Koud waaien uit het noorden of warm uit het zuiden. Hij deed maar wat. Ik zelf zwikte ook op die verkeerde schoenen. En al met al dacht ik iets dat ik beter niet kon denken. Als ik hier mijn enkel verstuik, hoe kom ik dan thuis?

Nou denk ik zoiets stoms vaak bij seizoenswisselingen. Dat zit in die verkeerde attributen! Want als ik drijfnat word bij deze temperaturen loop ik een longontsteking op. Of wéér geen zonnepetje of met die warme sokken krijg ik blaren.

Het zit ‘m er ook in dat er geen vogels te zien zijn. Dan loop je voor Jan Doedel en daar maken je gedachten vals misbruik van. Maar daar heb ik in de loop der jaren iets op gevonden. Want ik ga me toch niet in de luren laten leggen door gedachten. Kom op, zeg! Dus ga ik voelen wat mijn voeten zeggen over het gras, de brandnetels, de distels, de hobbels en de bobbels. Ga ik kijken wat mijn ogen zien aan riet, wolken, slootjes en hekken. Ruik ik wat er op te snuiven valt en tel ik de kleuren groen die er zijn.

En dan blijkt er ineens in de verte een kiekendief te zeilen, een zilverreiger op te stijgen, een zwerm spreeuwen te walsen en een formatie ganzen te vliegen.

Zo ging het laatst ook, op die foute schoenen. Plus dorstig, want zonder water of appel. En slecht ziend door m’n zonnebril. Nota bene  zonder de verrekijker die als overbodige ballast in mijn rugzak was gegaan. Maar wel met vijf kleuren groen in gedachten. De geuren van hooi, gras en water en mest in mijn neus. En jawel, hoor! Er schoot een haas uit de slootkant. Er wiekte een zwaan over. In een noodvlucht sprintten er drie oeverlopertjes uit het slik van de sloot. Oeverlopertjes! Best bijzonder!

Maar of het echt oeverlopertjes waren weet ik niet zeker. Ik had immers de verrekijker niet paraat? Dat heb je met seizoenswisselingen. Echt, het is altijd raak. Altijd hetzelfde liedje.

(foto: birdphoto.nl)

2 reacties op “Altijd hetzelfde liedje

  1. Petra van Lugten schreef:

    Mooi….altijd hetzelfde liedje, maar anders Anders van toon, anders van tempo, anders van taal. En toch het zelfde thema

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *