Blog

Wintervogelen

10.12.2018
|
2 Comments
|

Menig vogelboek gaat hier binnenkort de kast uit. Dat gebeurt steevast in de donkere decemberdagen. Stokoude verhalende boeken, om lekker lang in te lezen bij de warme kachel. Nagelnieuwe, om de schitterende foto’s. Populairwetenschappelijke om de realistische bril voor mijn romantische blik. En aan elk einde van het winterseizoen lijk ik er wel wat van te hebben opgestoken.

Ver in de vorige eeuw waren het de boeken van Jac P Thijsse die me wijzer maakten. Door zijn prachtige vertelstijl alleen al onthield ik dat de ringmus ietsje kleiner is dan een huismus. Dat hij scherper is getekend en een…
Verder lezen

Terugblikken

26.11.2018
|
4 Comments
|

Als vogelvrouw zou je in deze tijd van het jaar je verrekijker best thuis kunnen laten. Je ziet zo ook wel in dat open agrarische landschap van je dat er grauwe ganzen en smienten zijn. En anders hoor je ze wel. Zo’n groepje kieviten is ook met het blote oog te ontdekken. Precies zo de grote zilverreiger, en de blauwe met de bijnaam Blauwe Jaap. Want verder is het voornamelijk leeg, winderig, waterkoud en grijs.

Dus wat doe je al gauw? Terugblikken. Want, potverdorie, een paar weken geleden vlogen er hier nog twee verdwaalde tapuiten met je mee. Van…
Verder lezen

Over het hoofd gezien

12.11.2018
|
1 Comment
|

Soms ziet de natuur over het hoofd dat je er bent. Bijvoorbeeld als je al urenlang onbeweeglijk zat, bij wijze van spreken dan. Of wanneer jouw bewegingen gelijk opgingen met het wuiven van riet of wilgentakken. Of misschien gokt de natuur er op dat je dan in gedachten verzonken bent en daardoor niets ziend en niets horend.

Toch hoorde ik die schemerige namiddag in november mijn eigen langeafstandswandelschoenen hosklossen op het verharde wandelpad tussen de duinmeertjes. Dwars door mijn gedachten heen. Ik hoorde ook hoe riet, vlieren en wilgen in de oever het water een halt toeriepen. En ik voelde…
Verder lezen

Vogelvrij

29.10.2018
|
5 Comments
|

Het lukte zonder morsen, een beker koffie uit de thermosfles drinken in de auto achter de dijk bij Piaam aan de Friese IJsselmeerkust. En het speculaasje smaakte naar meer, maar ik beheerste me. De tweede beker was voor later, na het vogelkijken in de vogelkijkhut in de buitendijkse waard. Een hele heerlijk eenzame vogelkijkvrije week lag voor me. Goed uitgemikt, net voor de herfstvakantie ging beginnen.

Maar wat deed dan die jonge vader met die twee kleine jochies verderop? Door de verrekijker zag ik ze naar de dijktrap lopen. Néé! Néé! Ze gingen naar de vogelkijkhut in de buitendijkse waard…
Verder lezen

Bui

11.10.2018
|
4 Comments
|

De eerste regen knalde neer toen ik van het dijkpaadje afdaalde naar het lage rietland. De dikke vette loodgrijze wolk had me ingehaald. Hij zeulde een massief grijze muur van regen achter zich aan. Er was maar één plekje om te schuilen, en daar is het verboden te komen. De wilg waar een rietzanger en een blauwborst in hadden gebroed.

Nood breekt wet. De wilgentakken zwiepten. De brandnetels prikten door mijn broekspijpen heen. De wind gierde. De regen kletterde. En tussen de zwiepende takken vluchtten de jaren van me weg. Ik was weer twaalf. In mijn eigen geheime wilgenschuilhut fantaseerde…
Verder lezen

Altijd hetzelfde liedje

2.10.2018
|
3 Comments
|

Bij elke seizoenswisseling is het hetzelfde liedje. Een te warm of te koud jack aan. Geen boterhammetje mee. Of juist wel en ermee thuiskomen. De langeafstandswandelschoenen aan terwijl de hele tocht uiteindelijk maar drie kilometer lang werd. Geen zonnebril mee, wel een paraplu terwijl…

Afijn, ik liep laatst op een grasdijk op de verkeerde schoenen. Zonder water of appel. Maar mét verrekijker en zonnebril. Er was geen vogel te zien. De wind wist ook niet goed wat ie moest. Koud waaien uit het noorden of warm uit het zuiden. Hij deed maar wat. Ik zelf zwikte ook op die…
Verder lezen

Met visdiefjes voor ogen

6.09.2018
|
0 Comments
|

Je zou zo denken dat het nu wel eens mooi geweest is met die zomervakantietijd. Dat alles in september weer begint. Bloggen dus ook. Maar wat mij betreft nog niet. Ik heb nu pas vakantie. Best logisch voor een vogelvrouw. De boel buiten komt na die lange hete zomer weer op gang. En dan ga je niet binnen stukjes zitten schrijven. Dan ga je naar je eigen rietland. Naar de duinen. De polders in. De Waddenkust langs of de oversteek maken naar Texel.

Natuurlijk was er voor volbloed vogelvrouwen ook in de stille zomer dagelijks best iets moois over vogels…
Verder lezen

Nadenken

23.07.2018
|
4 Comments
|

Ik fiets alleen maar naar het rietland om na te denken over het volgende hoofdstuk van het boek waaraan ik werk. Er zal niets te zien zijn. Het gras staat er inderdaad zo hoog dat er alleen een ganzenkop bovenuit kan steken. Als ie zich tenminste uitrekt. Naast het riet staand ben ik een dreumes. En dicht gegroeide ruigtes schermen alle vogeltjes die er in zijn af.
Om me een beetje af te leiden volgt mijn trouwe verrekijker een houtduif in de vlucht. Vindt in het weiland twee jonge bruine kiekendieven. En vijf huppelende hazen. Mijn blote oog volgt een…
Verder lezen

Te piet! Geniet!

16.07.2018
|
0 Comments
|

Blozend zie ik dat het eerste blogje vogels herkennen van een maand geleden is. Het leek een aardige serie voor de stille periode in het vogelleven. Want stil is het na de broedtijd. Oudervogels moeten bijkomen van de drukte en een vetvoorraadje aanleggen. Voor de trek naar het zuiden, en voor barre winterse tijden. Ook de jonkies moeten sterk zien te worden. Dat kan allemaal in de beschutting van hoog riet, hoog gras en dicht gebladerte. Ongezien door een belangstellend mensen-oog.

Mijn belangstellend oog is daardoor op het beeldscherm van de computer gericht geraakt. Waar zich dagelijks mooie avonturen…
Verder lezen

Op het eerste gezicht

19.06.2018
|
2 Comments
|

19-06- 2018
Die mevrouw die geen sijs van een drijfsijs kon onderscheiden. Laten we daarmee maar eens beginnen in deze geheel vrijblijvende lekencursus vogelherkenning: de plaats waar je een vogel ziet. De drijfsijs zie je op het water – als de soort bestond, wat ie niet doet. De sijs op het droge. Waarmee die mevrouw al een fiks eind zou zijn opgeschoten!

Zie je een vogeltje in je tuin of op je balkon? Dan is het zeker geen zeevogel; dat hele lange hoofdstuk in de vogelgids kunnen we overslaan. Erg logisch dat het een bosvogel is, of een weidevogel of…
Verder lezen

Studeren

11.06.2018
|
0 Comments
|

11 juni 2018
Wordt het niet eens tijd om al die vogels die ik in deze blogs langs laat vliegen te beschrijven? Laatst bekende een trouwe lezeres dat ze nog geen sijs van een drijfsijs wist te onderscheiden. Dat geeft te denken. Toch?
Al te professioneel gaan we dat niet doen – ik zou maar door de mand vallen als vogelvrouw. Maar vermelden of de vogel in kwestie bijvoorbeeld groter is dan een mus, en kleiner dan een merel helpt al veel. Of dat ie in de tuin te zien is, of dat je er de paden voor op, en de…
Verder lezen

Ik zie ook niks

4.06.2018
|
6 Comments
|

Maandag 4 juni
Sprak ik iemand hier uit de buurt die overdag een slapende ransuil in de tuin heeft. Gewoon in een boom vlak aan de wegkant. Ik weet dondersgoed hoe een ransuil eruit ziet. We hadden een heel gezinnetje ransuilen bij het huis waarin we ooit woonden. Dus tuur en gluur ik  slingerend met mijn fiets in die boom aan de wegkant. Maar mooi niets.
Prompt iemand van hier verderop over een ijsvogeltje. Het had de hele winter aan de kanten van de wegsloot gebivakkeerd. Ons huis staat aan die wegsloot. Goh, wist ik dat dan niet van dat…
Verder lezen

Het wordt me het weekje wel

28.05.2018
|
8 Comments
|

Maandag 28 mei
In de hoop op vogels fiets ik voor een krop sla door de landerijen naar de groenteboer acht kilometer verderop. Ondanks een temperatuurtje van bijna dertig graden. Aan de verwachtingen te horen wordt het me het weekje wel.
In de tuin hoor je overal gepiep van jongen. Er racen ouderparen met lekker veel eten in de snavels heen en weer. Natuurlijk best boeiend, maar ik wil wel eens jong spul zien. Kievitjes, gruttootjes, waterhoentjes, meerkoetjes en fuutjes. Van dat donzige minispul waar vrouwen oh en ah en wat lief door roepen, en misschien wel vogelvrouw gaan worden…
Verder lezen

Is één niet genoeg?

22.05.2018
|
2 Comments
|

Dinsdag 22 mei
In het braambosje jodelt en tiereliert het dat het een lieve lust is. Het fluitenkruid staat heup hoog. De vlieren bloeien zoals ze niet eerder bloeiden. De wilgen groeiden tot in de hemel. De bijna zomerse wind doet het er kreunen en kraken. Het geurt zoet naar water, maar zo’n halve eeuw geleden gooiden boeren, burgers en buitenlui hier welgemoed vuilnis neer.
Waar blijven in dit paradijs de blauwborstjes, rietzangers en rietgorzen? De uilen en buizerds? Er is steeds alleen maar die ene kleine karekiet. Die maar met tierelantijntjes zingt en zingt dat je zijn nestje…
Verder lezen

Vlak de vrouwtjes niet uit!

14.05.2018
|
0 Comments
|

Maandag 14 mei
Dat krijg je ervan als je het kleine eert. Dan ga je maar eens, bij gebrek aan beter, uitgebreid een vrouwtje rietgors staan bestuderen. Want  dat beter is het pracht en praal pronkkleed van de man. Door de nevel van dat vooroordeel is het vrouwtje niet veel bijzonders.
Dan ineens vallen de schellen je van de ogen. Wat een beauty, hoor je jezelf fluisteren. Kijk eens, wat een prachtige blonde wenkbrauwtjes. Wat schitterend gestreept blond-bruin-bruinst is haar rug. Hoe kraakhelder kijken de oogjes. Wat een intelligente waakzaamheid. Poeh, denk je dan, poeh, poeh. Vlak de…
Verder lezen

Wie het kleine niet eert…

7.05.2018
|
1 Comment
|

Maandag 7 mei
Het is nog behoorlijk vroeg als ik me aan het rietland installeer. Zal de roerdomp zich laten zien? De blauwborst z’n fel blauwe borstveertjes opensperren bij het zingen? Er een lepelaar overvliegen? Mijn gedachten nemen een ferme beslissing. Ik ga deze week met dit schitterende weer als alibi niet achter de computer zitten.

Waar blijven m’n roerdomp, blauwborst en lepelaar? Er zijn verdikkie alleen maar rietzangers en rietgorzen. Die zijn eigenlijk zooo gewooooon… Zo zo, de man rietgors in mijn verrekijkerbeeld krijgt gezelschap van een man rietzanger. Hé, wat maakt het heldere ochtendlicht ze mooi…
Verder lezen

Ontroerend

30.04.2018
|
0 Comments
|

Maandag 30 april
Het is nog net voor deze dag een officiële regendag wordt. Bij het rietland ruik je buien naderen. Merelzang in de bosjes verderop bewijst de komst. In het westen stijgt meneer kiekendief op om nu het nog kan wat verse snacks te scoren. Scholeksters, grutto’s en kieviten stuiven woedend op hem af. Vol herrie en bombarie verjagen ze ‘m in duikvluchten naar een landje verderop.
Lieve hemel, nu ziet mevrouw kiekendief haar kans schoon boven de verlaten nesten. Maar kijk! Vanuit het oosten schiet er pijlsnel een grutto op haar af. Als een gevechtsvlieguig gaat…
Verder lezen

De stand van zaken

23.04.2018
|
3 Comments
|

Maandag 23 april
Ten eerste, dit is vogelvrouwblog nummer 100. Dan, het rietgewas schiet als een raket omhoog uit de oevers en draslanden. Verder is de temperatuur gezakt van 25 graden in het weekend naar 13 graden nu, 20. 25 uur, en het waait. Ik sta diep in mijn kraag gedoken aan de Schelpenkade. Achter me de gesluierde zon. Voor me grazig drasland. Weidevogels, ganzen, eenden, spreeuwen, kluten. Het roept, kwettert, gakt, kluutkluut en tureluurt van jewelste.
Er valt iets kleins in de pol gras pal voor me. Het is knalgeel van voren en van onderen. Gele kwikstaart! Meteen kwikt…
Verder lezen

Wat is dat? Wie zijn ze?

16.04.2018
|
2 Comments
|

Maandag 16 april
Achter ons huis klinken zilveren pietsie-pietsie geluidjes. Tussen de takken van de oude vlier dansen kleine vogeltjes. Heel elegant. Er valt licht door gespreide staartjes, en op vogelfrontjes. Dit zijn toch niet gewoon koolmezen? Ze zijn er veel te klein voor! Zwarte mezen, schiet me te binnen. Miniuitvoeringen van de koolmees. Ze houden van zandgrond en naaldbomen. Niet van klei en weilanden. Wégwezen, zou je denken. Wat ze prompt doen.

Dinsdag 17 april
Er zingen er drie tegelijk, hier in de tuin. Winterkoning, roodborst en fitis. Maar wie zit waar? Ik val weer eens hartstikke…
Verder lezen

Hoe gedachten gaan

13.04.2018
|
2 Comments
|

 

Eerst mijn fiets op slot. Het laatste stukje lopen. Zo stil mogelijk, dus door het gras, niet op het steenslag. Wat vloog de week voorbij. Wat wil je? Even een dag naar Texel. Haha, even. Meeuwen. Boegwater. Oefenende mariniers langszij, enteren, ja enteren heet dat. Rode koppen van de kou. Keiharde wind. Negen graden… Je mikt het ook altijd verkeerd uit.

Toch nog 38 soorten gespot. En zo’n leuk gesprek bij de Geul. Die mevrouw en haar aanstaande schoondochter, denk ik, wonen nota bene op amper vijftien kilometer bij me vandaan! Waar het aanbieden van je verrekijker toe…
Verder lezen

Blogs